Amstelveen zorgt voor elkaar

Amstelveen heeft het beter voor elkaar dan Jakarta

Bijna 10 jaar geleden verhuisde mijn vrouw en ik met onze jonge kinderen van Amstelveen naar Jakarta. Mijn vrouw is half Indonesisch en wilde graag terug naar haar roots. Het leven in Jakarta is eenvoudig als je per maand een paar honderd euro extra hebt voor een eigen chauffeur, een kok en een schoonmaakster / nanny. Je wordt compleet ontzorgd en kunt je richten op je eigen activiteiten en carrière. 

In Nederland zou deze levensstijl onbetaalbaar en dus onhaalbaar zijn geweest. Als je beide, zoals wij, als fulltime startend ondernemer wilt werken betaal je je blauw aan kinderopvang. Dat is bijna niet op te brengen. Het was voor ons in die tijd dan ook de juiste keuze om te emigreren. 

Maar nu liggen de kaarten anders. De oudste kan volgend jaar naar de middelbare school en dat vonden wij het moment om terug te keren naar Amstelveen. Wij vinden dat het Nederlandse onderwijs beter aansluit bij de arbeidsmarkt en we vinden het als ouders ook fijn als de kinderen bewust een stukje van de Nederlandse cultuur meekrijgen. 

Maar waar wij vroeger niet zo bij stil stonden is hoe onze kinderen kunnen blijven doen wat ze in Jakarta ook deden. Ze zaten op ballet, zangles en turnen. Gelukkig hebben mijn vrouw en ik inmiddels een goed inkomen, maar dit is er de afgelopen jaren allemaal niet goedkoper op geworden. Straks willen de kinderen misschien ook nog tennis- of hockey les en dan begint alles bij elkaar wel in de papieren te lopen. 

Wij beseffen hoe gezegend we zelf zijn, vroegen ons ook af hoe ouders met een minimum inkomen dit doen. Hoe kunnen zij hun kinderen in Amstelveen mee laten doen met andere kinderen als het gaat om buitenschoolse lessen of activiteiten. Gelukkig heeft de gemeente Amstelveen dit heel goed voor elkaar. Ouders met een minimum inkomen kunnen een tegemoetkoming aanvragen voor bijna alle activiteiten en lessen waar hun inkomen niet toereikend voor is.   

Wij hadden en hebben dan nog steeds de luxe om zelfs alles voor onze kinderen te kunnen betalen, maar op dit punt heeft Amstelveen het wel een heel stuk beter voor elkaar dan Jakarta. Als je daar een minimuminkomen hebt slaap je op straat en kun je alleen maar dromen dat je kinderen op een dag naar school kunnen om te leren lezen en schrijven.

Nederland en zeker Amstelveen is lang zo gek nog niet en soms is het goed om daar ook even stil bij te staan. 


Praat mee

1 reactie

Laat een antwoord achter aan Patricia Antwoord annuleren
Your email address will not be published.

Sluiten X
en ontvang de nieuwsbrief